Kees H. woont in het Lage Veld, dicht bij het Parijsplein. Samen met zijn vrienden heeft hij leuke hobby’s in de activiteitenruimte. Ook heeft Kees zich een hele dienstbare gewoonte eigen gemaakt. Hij heeft een beeld gecreëerd van een schone Laan van Wateringse Veld.

Hij zorgde voor een prikstok.En elke dag, als het weer het enigszins toelaat, is hij zwerfvuil aan het opruimen. En heel geduldig prikt hij de ‘verdwaalde’ prullen. Als hij moe is dan rust hij even uit. Hij voelt het in zijn rug. Ja, de jaren gaan meetellen. Onze Kees is niet de jongste meer!

Regelmatig maken passanten een praatje met Kees. En dan is het meteen even pauze voor hem. Hij kan dan weer even zijn rug strekken. Na zijn werkzaamheden gaat hij naar huis. Neemt een verfrissende douche en ploft voldaan neer voor de buis.

Het Bestuur van het Platform Wateringse Veld krijgt signalen hierover. Leuke berichten over Kees de dienstbare prikker komen binnen. De voorzitter van het BPWV gaat op zoek naar Kees. Dat is geen gemakkelijke klus! Want Kees is in beweging. Maar door het slechte en donkere weer voor de kerst is Kees onvindbaar. Hij loopt naar het politiebureau maar ja, die is al een hele poos gesloten.

De speurtocht naar Kees gaat gestaag door. De voorzitter staat even stil bij de Turkse winkel. Deze staat op de kruising van de Middenweg en de Laan van Wateringse Veld. Hij tuurt de hele omgeving af, maar geen Kees te zien.

Dan maar aan de bewoners in de buurt vragen naar Kees. Ja, die kennen ze wel, maar niemand weet waar hij woont. Het wordt al snel donker en de voorzitter wil het zoeken staken. Juist toen hij rechtsomkeert wil maken komt de apothekersassistente aan. Na een kort gesprek zegt ze: “ja hoor, die ken ik wel. Kom, ik neem u wel mee naar zijn huis.

We bellen aan en het was even spannend….Zal de deurbel beantwoordt worden………………. is Kees thuis? Na een korte spanning komt er beweging in het huis. De deur gaat open en wie staat daar …. KEES! Nog gehuld in zijn huispak en ongeschoren kijkt Kees verbaasd naar ons.Hij verwacht natuurlijk geen bezoek.

De kerstdagen naderen heel snel; Kees woont alleen. Hij voelt de eenzaamheid opkomen, en hij vecht er tegen. Elk jaar weer hetzelfde vertelt Kees. Iedereen is gezellig samen met de feestdagen. En ik ….. Kees is even stil….

Gelaten gaat hij op de bank zitten en kijkt voor zich uit!

En dan zegt hij: ”straks ga ik bij de supermarkt kijken wat er is afgeprijsd. Van het geld wat hij krijgt redt hij het niet meer, het is letten op elke cent. Kees hangt er een beetje bij. Vandaag heeft hij geen zin om zich te verzorgen.

Iets klaarmaken voor zich zelf komt misschien later. De voorzitter geeft hem een hand en bedankt hem voor zijn inzet in de wijk. Hij zegt dat de goede daad van Kees ook het BPWV is opgevallen. De voorzitter vindt dat deze kanjer alle aandacht van hem verdient en zegt: “Beste Kees ik heb namens het BPWV een verrassing voor jou. Loop je even mee naar buiten! Kees trekt snel zijn schoenen en haastig zijn jas aan. Hij is er klaar voor..

Samen lopen ze naar de auto. Onderweg laat hij nog zwerfvuil zien, die hij morgen wil gaan opruimen. Bij de apotheek ontmoeten ze een andere actieve vrijwilligster Angel. Toen ze het verhaal hoorde zegt ze: “nou Kees hoort er twee te krijgen. Bij het ontvangen van het pakket trilt helemaal.Dat dit hem overkomt, nee daar heeft Kees niet over durven dromen. Kees prevelt zachtjes van dit teveel eer is. Trots loopt Kees terug naar huis. Hij is heel gelukkig! Onderweg laat hij het pakket aan de voorbijgangers zien.Thuis aangekomen zet Kees het pakket bij zijn kleine kerstboom. Met een gelukzalige glimlach gaat hij zitten op de bank. Deze kerst kan voor Kees niet meer stuk. Ook voor het BPWV is het een mooie kerst. Dankzij Kees gaat het Platform denken aan een werkgroep ‘houd de laan schoon’.

Chan Nirmalsingh.